Zupełnie przypadkiem trafiłam na IT Tech Blog, a tam... konkurs fotograficzny Twój Poranek z Kawą. Pierwsza myśl? Przecież ja nie lubię kawy!
Druga nie była już tak oczywista, gdy pomyślałam, że przecież każdy mój poranek zaczynam od kawy. A to że dla mnie poranek to 15-16? Szczegół. Na szczęście nikt nie wnikał. ;)

Zaparzyłam więc pełen kubek kawy (obowiązkowo z mlekiem 1.5% i cukrem), złapałam za aparat i zaczęłam się bawić (nie w pełni świadoma tego co czynię - wszak jestem po zarwanej nocce ;)).
I tak oto - zamiast smacznie sobie teraz drzemać - przeglądam setkę fotek i nie mogę się na żadną zdecydować ;)

Kończąc tę notkę bez ładu i składu - zapraszam wszystkich na IT Tech Blog i podzielenie się swoim Porankiem z Kawą :)

każdego dnia budzę się rano z pełną wiarą w ludzi i... no tak. zawsze przychodzi taki dzień, którzy po raz n-ty burzy mój światopogląd.

rozumiem, że nie każdy musi się nam podobać. nie z każdym musimy od razu chcieć budować jakieś bliższe relacje - ale czy to daje nam prawo obrażać innych? śmiać się z nich?

kiedyś też byłam jedną z tych wyśmiewanych, zaszczutych osób. siedziałam całymi dniami w domu, byle tylko uniknąć nieciekawych komentarzy na temat mojego wyglądu. dlatego tak bardzo mnie teraz boli, gdy widzę, że inni są tak samo krzywdzeni jak ja.

skąd w ogóle te myśli akurat w sobotni wieczór? cóż... rozczarowali mnie ludzie, których zawsze uważałam za tych bardziej myślących i nie oceniających ludzi po wyglądzie. a wystarczył impuls - wystarczyło, że zobaczyli Adriannę w "Mam Talent". komentarze, które czytałam na bieżąco w czasie jej występu, kiedyś wzbudziłyby we mnie chęć zamknięcia się w domu na 4 spusty. dziś spowodowały jedynie wściekłość i nie pozwalają pozostawać obojętnym na takie zachowanie.

jedna myśl mi się właśnie nasunęła - ludzie, którzy są naprawdę wartościowi i pewni tej swojej wartości - nigdy nie będą obrażać i wyśmiewać kogokolwiek, bo nie będą musieli, pod płaszczem ironii i złośliwości, chować swoich kompleksów.

a Adriannie szczerze kibicuję, bo jest śliczną dziewczyną, a do tego ma naprawdę przepiękny głos. powodzenia!

wczoraj stuknęło mi ćwierć wieku i tak mnie jakoś naszło na poważniejsze podsumowania. w sumie nie raz zastanawiałam się nad swoim życiem - ale ta data jakoś tak podziałała o wiele silniej na mnie

co udało mi się osiągnąć?
tak naprawdę to niewiele... jedyne właściwie, co przychodzi mi do głowy, to ukończone wreszcie studia. no i może ostatni rok, który był bardzo przełomowy - stałam się jakaś pewniejsza siebie, zaczęłam wreszcie robić coś dla siebie - a nie tylko dla innych, czego i tak nikt nie doceniał.

zastanawiałam się też, czy żałuję czegokolwiek i... chyba nie. co prawda, patrząc z perspektywy tych 25 przeżytych lat, jest wiele rzeczy, które teraz zrobiłabym inaczej - ale nie żałuję niczego.
może mogłam być inna - lepsza, ładniejsza - cokolwiek. ale czy byłabym wtedy sobą?

nic to. nie ma co smęcić. trzeba patrzeć w przyszłość :)

i w ogóle bardzo fajna data była w moje urodziny :) 20.09.2009
tak. to będzie udany rok

18.09.2009 - dzień, w którym niejaka Jenny wywalczyła wykształcenie wyższe - jeden z najdłużej wyczekiwanych dni w życiu.

Niniejszym ogłaszam wszem i wobec, że rozpoczynam kolejny etap życia. Jaki będzie? Tego nie wie nikt... Na pewno jedną ze zmian będzie rozpoczęcie prowadzenia tego bloga.

Nie obiecuję, że znajdziecie tu coś, co Was zainteresuje - bo każdy człowiek jest inny. Na pewno wszystkie wpisy będą szczere i na tematy ważne dla mnie w danej chwili. Mimo to - zapraszam :) I obiecuję bardzo nie przynudzać (tak trochę tylko ;)).